เพื่อนเก่า :
เป็นคนที่อยู่กับเรา ตอนเรามีความรักครั้งแรก
เป็นคนที่มีความทรงจำทั้งดีและแย่ร่วมกันกับเรา
เป็นคนที่มีรูปติดอยู่ในสมุดเฟรนด์ชิปเล่มเดิม
เป็นคนที่เซ็นชื่อกำกับตัวโตๆ ตรงคำว่ารักเรามากกว่าใคร
เป็นคนที่มักวิ่งเข้ามาในความคิดถึง ตอนเราเหงา
เป็นคนที่เราภูมิใจ เมื่อเล่าให้คนอื่นฟัง
เพื่อนเก่า.....จึงเหมือนกับรูปถ่ายที่ถูกเก็บไว้ในอัลบั้ม
ส่วนเพื่อนใหม่ :
เป็นคนที่อยู่กับเรา ตอนเรามีความรักครั้งปัจจุบัน
เป็นคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ทั้งตอนที่เราผิดหวังและสมหวัง
เป็นคนที่บอกเราว่าถึงแม้บางครั้งจะล้ม
แต่ถ้าใจไม่แพ้ ก็สามารถจะเริ่มต้นวิ่งใหม่ได้ทุกเมื่อ
เป็นคนที่ถ้าเราไม่สบาย จะรีบมาดูแล
เป็นคนที่เราอุ่นใจ เมื่อเล่าให้คนอื่นฟัง
เพื่อนใหม่.....จึงเหมือนกับรองเท้า
ที่พร้อมจะเดินไปในทุกๆที่ ด้วยกันกับเรา
ในชีวิตของทุกๆคน
ต่างก็จำเป็นต้องมีทั้งเพื่อนเก่าและเพื่อนใหม่อยู่ในชีวิต
เพื่อจะได้มีทั้ง ''ความทรงจำที่น่าภูมิใจ'' และ ''ปัจจุบันที่อบอุ่นใจ''
โดยการให้ความสำคัญกับ ''รูปถ่ายในอัลบั้ม''
หมั่นหยิบขึ้นมาปัดฝุ่น คิดถึงและนึกถึงเรื่องราวในภาพเหล่านั้นเสมอๆ
แต่ขณะเดียวกัน ก็ต้องไม่ลืมที่จะหมั่นเช็ดฝุ่นให้กับรองเท้าด้วย
เพื่อนเก่า :
เป็นคนที่อยู่กับเรา ตอนเรามีความรักครั้งแรก
เป็นคนที่มีความทรงจำทั้งดีและแย่ร่วมกันกับเรา
เป็นคนที่มีรูปติดอยู่ในสมุดเฟรนด์ชิปเล่มเดิม
เป็นคนที่เซ็นชื่อกำกับตัวโตๆ ตรงคำว่ารักเรามากกว่าใคร
เป็นคนที่มักวิ่งเข้ามาในความคิดถึง ตอนเราเหงา
เป็นคนที่เราภูมิใจ เมื่อเล่าให้คนอื่นฟัง
เพื่อนเก่า.....จึงเหมือนกับรูปถ่ายที่ถูกเก็บไว้ในอัลบั้ม
ส่วนเพื่อนใหม่ :
เป็นคนที่อยู่กับเรา ตอนเรามีความรักครั้งปัจจุบัน
เป็นคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ทั้งตอนที่เราผิดหวังและสมหวัง
เป็นคนที่บอกเราว่าถึงแม้บางครั้งจะล้ม
แต่ถ้าใจไม่แพ้ ก็สามารถจะเริ่มต้นวิ่งใหม่ได้ทุกเมื่อ
เป็นคนที่ถ้าเราไม่สบาย จะรีบมาดูแล
เป็นคนที่เราอุ่นใจ เมื่อเล่าให้คนอื่นฟัง
เพื่อนใหม่.....จึงเหมือนกับรองเท้า
ที่พร้อมจะเดินไปในทุกๆที่ ด้วยกันกับเรา
ในชีวิตของทุกๆคน
ต่างก็จำเป็นต้องมีทั้งเพื่อนเก่าและเพื่อนใหม่อยู่ในชีวิต
เพื่อจะได้มีทั้ง ''ความทรงจำที่น่าภูมิใจ'' และ ''ปัจจุบันที่อบอุ่นใจ''
โดยการให้ความสำคัญกับ ''รูปถ่ายในอัลบั้ม''
หมั่นหยิบขึ้นมาปัดฝุ่น คิดถึงและนึกถึงเรื่องราวในภาพเหล่านั้นเสมอๆ
แต่ขณะเดียวกัน ก็ต้องไม่ลืมที่จะหมั่นเช็ดฝุ่นให้กับรองเท้าด้วย
อย่าให้การเดินไปด้วยกัน เป็นการเดินเหยียบย่ำกัน
อย่าให้ความเคยชิน ทำให้หมดความเกรงใจและไม่ให้เกียรติกัน
เพราะถึงแม้รองเท้าจะยี่ห้อดีแค่ไหน เพื่อนใหม่คนนั้นจะดีกับเราแค่ไหน
ถ้าเราใช้งานแบบไม่ถนอม รองเท้าก็อาจพังได้
เพื่อนใหม่ก็อาจหนีหายไปจากเราได้
ซึ่งก็รู้ใช่หรือเปล่า ว่ารองดท้าดีๆ ที่ใส่แล้วเหมาะกับเรานั้น หาไม่ง่ายเลย
เพื่อนดีๆ ที่เข้าใจเรานั้น หายากมาก และบางที...ตลอดชีวิต
อาจเจอแค่คนเดียว
เราเอามาจากหนังสือเล่มหนึ่งนะ เห็นว่าความหมายมันดีเลยส่งมาให้
ความหมายของคำว่าเพื่อนนั้นมีมากกว่านี้แต่ว่า
เราจะต้องค้นหามันด้วยตัวเอง
เมื่อถึงวันนั้นเราจะเข้าใจและพร้อมที่จะชื่นชมรูปถ่ายไปพร้อมๆกับการเดินด้วยรองเท้าที่เรารัก
อย่าให้การเดินไปด้วยกัน เป็นการเดินเหยียบย่ำกัน
อย่าให้ความเคยชิน ทำให้หมดความเกรงใจและไม่ให้เกียรติกัน
เพราะถึงแม้รองเท้าจะยี่ห้อดีแค่ไหน เพื่อนใหม่คนนั้นจะดีกับเราแค่ไหน
ถ้าเราใช้งานแบบไม่ถนอม รองเท้าก็อาจพังได้
เพื่อนใหม่ก็อาจหนีหายไปจากเราได้
ซึ่งก็รู้ใช่หรือเปล่า ว่ารองดท้าดีๆ ที่ใส่แล้วเหมาะกับเรานั้น หาไม่ง่ายเลย
เพื่อนดีๆ ที่เข้าใจเรานั้น หายากมาก และบางที...ตลอดชีวิต
อาจเจอแค่คนเดียว
เราเอามาจากหนังสือเล่มหนึ่งนะ เห็นว่าความหมายมันดีเลยส่งมาให้
ความหมายของคำว่าเพื่อนนั้นมีมากกว่านี้แต่ว่า
เราจะต้องค้นหามันด้วยตัวเอง
เมื่อถึงวันนั้นเราจะเข้าใจและพร้อมที่จะชื่นชมรูปถ่ายไปพร้อมๆกับการเดินด้วยรองเท้าที่เรารัก
วันพุธที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2556
เคล็ดลับการสร้างเพื่อนใหม่ และรักษามิตรภาพ
มนุษย์เป็นสัตว์สังคม ไม่สามารถอาศัยอยู่โดยโดดเดี่ยวได้... คำกล่าวนี้อาจดูเป็นวิชาการไปสักนิด แต่คนเราก็เป็นไปตามนั้นจริง ๆ เราทุกคนต่างต้องการใครสักคนไว้คอยพูดคุย แบ่งปันประสบการณ์ต่าง ๆ ในชีวิต ทั้งสุข เศร้า เหงา ทุกข์.... ด้วยเหตุนี้คำว่า "เพื่อน" หรือ "มิตรภาพ" จึงได้เกิดขึ้น ซึ่งแต่ละคนล้วนมีเพื่อนอยู่มากมาย และมีความสนิทสนมมากน้อยต่างกัน
ถ้าอย่างนั้นลองมาดูกันว่า เพื่อนที่รายล้อมอยู่รอบตัวเรานั้น แบ่งประเภทความสัมพันธ์ตามความสนิทสนมได้อย่างไรบ้าง
เพื่อนแบบคนรู้จัก : โดยส่วนใหญ่แล้วในชีวิตของเราจะมีเพื่อนประเภทนี้มากที่สุด กล่าวคือเป็นเพื่อนที่เห็นหน้าเห็นตากันเมื่อไปโรงเรียนหรือไปทำงาน อาจไม่ได้สนิทสนมกันมาก แต่ก็ทักทายทุกครั้งที่พบกัน
เพื่อนที่อยู่รอบ ๆ ตัว : เพื่อนกลุ่มนี้คือคนที่เราใช้เวลาส่วนใหญ่ด้วย เช่น ไปเที่ยวด้วยกัน ดูหนัง ทานข้าว ฯลฯ เป็นเพื่อนที่เราสามารถคุยเรื่องต่าง ๆ ได้ทุก ๆ วัน
เพื่อนสนิท หรือเพื่อนแท้ : ซึ่งเพื่อนแบบนี้มักจะมีอยู่ไม่กี่คน เพื่อนแท้คือคนที่คุณสามารถปรึกษาเรื่องราวทุกเรื่องได้อย่างไม่ปิดบัง เปิดเผยตัวตนจริง ๆ ให้เขาเห็นได้โดยไม่เคอะเขิน และไม่จำเป็นว่าต้องเจอกันบ่อย ๆ เพราะระยะทางไม่ใช่อุปสรรคต่อมิตรภาพของเพื่อนแท้ค่ะ
อย่างไรก็ตาม แม้ระดับความสัมพันธ์ของเพื่อนจะถูกแบ่งออกเป็นหลายรูปแบบตามความสนิทสนม แต่ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์แบบไหนก็ต้องเริ่มต้นมาจากก้าวแรกด้วยกันทั้งนั้น คือการเป็นคนแปลกหน้าต่อกันมาก่อน แล้วจึงค่อย ๆ เริ่มต้นพัฒนาขึ้นไป ด้วยการผูกมิตรหรือการรู้จักกับเพื่อนใหม่ ซึ่งอาจฟังดูเป็นเรื่องน่ากลัวสำหรับหลาย ๆ คน ที่จะต้องพาตัวเองไปพัวพันใกล้ชิดกับคนที่ยังแปลกหน้ากันอยู่
แต่อย่าได้กลัวไปเลยค่ะ แม้จะรู้สึกประหม่าในตอนแรก แต่ในวันถัด ๆ ไป คุณก็จะคลายความประหม่าตื่นเต้นนี้ลง และพูดคุยกันได้เป็นธรรมชาติมากขึ้นเอง ไม่แน่ว่าเพื่อนใหม่คนนี้อาจจะกลายเป็นเพื่อนสนิทของคุณในวันข้างหน้าก็ได้นะคะ เพราะฉะนั้นจงอย่าได้กลัวที่จะผูกมิตรกับผู้คนใหม่ ๆ เลยค่ะ
อ่านมาถึงตรงนี้ บางคนคงอยากจะสะกิดคนข้าง ๆ มาชวนคุยทำความรู้จักกัน แต่ว่าถ้ายังไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไรดี วันนี้กระปุกดอทคอมมีคำแนะนำดี ๆ ในการผูกมิตรกับเพื่อนใหม่และการรักษามิตรภาพให้ยั่งยืนมาฝากกัน
1. ขจัดความเขินอายทิ้งไป
สิ่งแรกที่ต้องทำก่อนจะผูกมิตรกับเพื่อนใหม่ คือตัดความเขินอายออกไปแล้วทำตัวให้เป็นธรรมชาติ หลายคนมองว่าการทำความรู้จักกับคนใหม่ ๆ ช่างเป็นเรื่องที่น่ากลัว เพราะกังวลว่าจะทำอย่างไรให้อีกฝ่ายประทับใจ หรือจะพูดคุยอย่างไรให้ลื่นไหลดี แต่...ยิ่งกังวลมากก็ยิ่งเกร็ง และยิ่งทำตัวไม่เป็นธรรมชาติ บทสนทนาของคนที่เพิ่งรู้จักกันครั้งแรก จึงมักจะตะกุกตะกักเพราะยังประหม่าเขินอายด้วยกันทั้งคู่ ดังนั้น จึงควรทำใจสู้สลัดความเขินอายทิ้งไป และทำตัวให้เป็นธรรมชาติ ไม่ตั้งกลัวว่าจะทำอะไรเปิ่น ๆ ออกไป หรอกค่ะ เป็นตัวของตัวเองให้เขาเห็นนี่แหละ จริงใจสุด ๆ แล้ว
2. เริ่มทำความรู้จักจากกลุ่มเล็ก ๆ
หากคุณเป็นคนประเภทที่ทำตัวไม่ถูกเมื่ออยู่ท่ามกลางคนแปลกหน้ากลุ่มใหญ่ ไม่รู้จะเริ่มอย่างไรที่จะปฏิสัมพันธ์กับคนที่ไม่เคยรู้จักมาดี ลองค่อย ๆ ปรับนิสัยของตัวเองด้วยการลองทำความรู้จักกับคนกลุ่มเล็ก ๆ ดูก่อน เพื่อเป็นการพัฒนาทักษะการเข้าสังคมของคุณ โดยคุณอาจกลับไปติดต่อกับเพื่อนสมัยเรียน นัดเขาออกมาทานข้าว หรือโทรไปพูดคุยถามไถ่ความเป็นไป, เข้าชมรมหรือเป็นสมาชิกคลับที่คุณสนใจ เพื่อสร้างเพื่อนใหม่ที่อย่างน้อยก็จูนกันติด เพราะมีความสนใจในเรื่องเดียวกัน คุณจึงสามารถเรียนรู้การสร้างความสัมพันธ์ได้จากจุดนี้ด้วย
หรือลองทำความรู้จักกับเพื่อนของเพื่อน หากคุณสนิทกับเพื่อนคนนั้นแล้ว คุณก็มีโอกาสจะเข้ากันได้กับเพื่อนของเขามากขึ้นด้วย หรือวิธีสุดท้าย เลิกเก็บตัวและออกไปเปิดหูเปิดตาบ้าง หากคุณเป็นคนประเภทที่ชอบเก็บตัว เพื่อนชวนไปไหนก็ไม่ค่อยจะไป เพราะอย่างนี้คุณจึงไม่คุ้นชินกับสถานการณ์ที่ต้องเจอคนใหม่ ๆ นั่นเอง คุณจะมีเพื่อนใหม่ไม่ได้เลยถ้าคุณไม่เลิกเก็บตัวนะคะ
3. รู้จักกับคนกลุ่มใหญ่ขึ้น
หากคุณเริ่มปรับตัวได้ในการผูกมิตรเพื่อนใหม่จากกลุ่มเล็ก ๆ แล้ว คราวนี้การขยับขยายเป็นกลุ่มที่ใหญ่ขึ้นคงไม่ใช่เรื่องยาก ซึ่งการพบเจอคนมากมายหลายแบบก็เป็นเรื่องที่น่าสนุกไปอีกแบบ เช่น การออกค่าย, เป็นอาสาสมัครตามโครงการต่าง ๆ, ลงคอร์สเวิร์คชอปเรื่องที่ตัวเองสนใจ...เหล่านี้นอกจากจะเพื่อนใหม่แล้วยังได้ประโยชน์ด้วย หรือจะลองผูกมิตรกับผู้คนจากสังคมออนไลน์ต่าง ๆ แม้จะไม่ได้เห็นหน้า ไม่ได้เจอกัน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเป็นเพื่อนกันไม่ได้นี่นา
4. ทำตัวเป็นฝ่ายแรกที่เริ่มสนทนา
ในยามที่คนไม่คุ้นหน้า ต้องมาเจอกันเป็นครั้งแรก ช่างเป็นสถานการณ์ที่น่าอึดอัด หากอีกฝ่ายยังไม่มีทีท่าจะเอื้อนเอ่ยอะไรออกมา อย่ารอช้าที่ตัวคุณเองจะเป็นฝ่ายเอ่ยคำทักทายที่เป็นมิตร พร้อมทั้งแนะนำตัวคุณออกไปก่อน แล้วจึงเว้นช่วงให้ฝ่ายตรงข้ามโต้ตอบกลับมาบ้าง จากนั้นบทสนทนาอื่น ๆ ก็จะค่อย ๆ ไหลตามมาเอง เพราะถ้าหากทลายกำแพงชั้นแรกออกได้ ขั้นต่อ ๆ ไปก็ไม่ใช่เรื่องยากแล้วล่ะ
5. เปิดใจ
การจะรู้จักใครสักคน ถ้าเราไม่เปิดใจ ก็ยากที่จะชนะใจและเริ่มต้นความสัมพันธ์กับอีกฝ่ายได้ ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์รูปแบบใด รวมทั้งความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนด้วย อย่ากำหนดขอบเขตว่าต้องการจะรู้จักแต่คนที่มีพื้นเพความสนใจหรือรสนิยมใกล้เคียงกันเท่านั้น บางครั้งคนที่ต่างที่มาต่างความสนใจ รสนิยมต่างกัน ก็กลับเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้อย่างไม่น่าเชื่อ ซึ่งนอกจากเปิดใจแล้วก็ยังต้องเชื่อใจกันด้ว ที่สำคัญที่สุดก็คือต้องเชื่อว่าอีกฝ่ายเป็นคนดี อย่าตั้งอคติกันเพียงในครั้งแรกที่พบ ใคร ๆ ย่อมอยากได้เพื่อนที่จริงใจและเปิดใจ เพราะฉะนั้นคุณก็ต้องจริงใจและเปิดใจในการสร้างเพื่อนใหม่ด้วย
6. เรียนรู้เรื่องราวของเพื่อนใหม่
มิตรภาพก็คือเรื่องราวระหว่างคนสองคน ทำความรู้จักความเป็นมาและเป็นไปของเพื่อนใหม่คุณดูสักนิด คุณอาจแลกเปลี่ยนทำความรู้จักกันด้วย คำถามอย่าง...เรียนที่ไหน, ทำงานอะไร, สนใจกีฬาหรือเปล่า, เชียร์ทีมไหนเป็นพิเศษ, มีงานอดิเรกอะไร, ชอบดูหนังแนวไหน ฯลฯ คำถามที่จะทำให้คุณเรียนรู้เรื่องราวของเพื่อนใหม่ได้ มีอีกเยอะแยะเลย ลองใช้คำถามเหล่านี้เป็นแนวทางที่จะทำความรู้จักเพื่อนใหม่ของคุณดูนะคะ
7. สัมพันธ์กันอย่างจริงใจ
หลาย ๆ ครั้งที่เรากังวลเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเองว่าจะต้องพูดหรือทำอะไรให้ดูดี อย่างเช่นว่า ควรจะพูดอะไรต่อไป ทำท่าไหนต่อดี แล้วคนอื่นจะคิดอย่างไรกับคุณ ความกังวลเช่นนี้คุณเองก็สามารถมีได้ แต่ควรให้มันเป็นความกังวลเกี่ยวกับเรื่องการทำงานจะดีกว่า ไม่ควรนำสิ่งเหล่านั้นมากังวลเกี่ยวกับมิตรภาพความสัมพันธ์ คุณควรพูดหรือทำในสิ่งที่คุณอยากทำ ไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องทำ ปฏิบัติต่ออีกฝ่ายอย่างที่อยากให้คนอื่นปฏิบัติกับเรา แสดงความจริงใจของคุณต่อฝ่ายตรงข้าม เพียงเท่านั้นคุณก็จะดึงดูดให้คนมาปฎิสัมพันธ์กับคุณอย่างจริงใจได้เช่นเดียวกัน ไม่แน่ว่าเพื่อนคนนี้อาจกลายเป็นเพื่อนสนิทของคุณในวันหน้าก็ได้นะ
8. เป็นตัวของตัวเอง
อย่าพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองหรือสร้างบุคลิกใหม่เพื่อผูกมิตร เพราะนั่นไม่ใช่ตัวคุณเลย ในครั้งแรกที่รู้จักกันมักเป็นวันที่อีกฝ่ายจดจำคุณในบุคลิกแบบนั้นไว้ฝังใจ และก็จะคิดว่ารู้จักคุณที่เป็นคนแบบนั้น หากคุณปรุงแต่งตัวเองให้ต่างจากที่เคยเป็น นอกจากจะรู้สึกไม่สะดวกใจและทำตัวไม่ถูกในการพบกันครั้งต่อไปแล้ว อาจเกิดปฏิกิริยาหมางเมินจากอีกฝ่าย ในโทษฐานที่คุณไม่จริงใจในการพบกันตั้งแต่ครั้งแรกก็ได้นะคะ
9. ให้ความช่วยเหลือเมื่อเพื่อนต้องการ
มิตรภาพคือความสัมพันธ์ที่สนับสนุน เกื้อกูลกัน เพราะฉะนั้นเมื่อเพื่อนมีปัญหา จงอย่าลังเลที่จะเข้าช่วยเหลือ และให้ช่วยเหลือด้วยความจริงใจ ไม่หวังผลตอบแทน ช่วยด้วยใจที่คุณอยากช่วย ไม่ใช่ด้วยความรู้สึกว่าควรจะช่วย แถมความรู้สึกอิ่มเอมใจที่ได้จาการช่วยเหลือนั้นก็คือรางวัลที่ยิ่งใหญ่ เพราะคุณไม่สามารถสร้างความรู้สึกนี้ได้กับเรื่องทั่ว ๆ ไปหรอกนะคะ
10. ติดต่อกันอย่าให้ห่างหาย
เมื่อได้เป็นเพื่อนกันแล้ว ก็อย่าให้การติดต่อขาดหายไปนานนัก หมั่นนัดออกมาเจอกันบ้าง อย่างไปทานข้าวเย็น เดินเล่น ดูหนัง หรือทำกิจกรรมอื่น ๆ ด้วยกัน ไม่ต้องเจอกันบ่อยนัก อาจเป็นเดือนละครั้ง หรือ 2-3 เดือนครั้งก็ได้ค่ะ มิตรภาพไม่ได้ถูกตัดรอนง่าย ๆ ด้วยความห่างไกล แต่การแสดงความเอาใจใส่ว่าอยากมาพูดคุย หรือเจอหน้าก็ทำให้อีกฝ่ายเกิดความรู้สึกดีได้
ส่วนเพื่อน ๆ คู่ไหนกรือกลุ่มไหนที่ไม่สะดวกจะมาเจอกันจริง ๆ เดี๋ยวนี้เทคโนโลยีก็ทำให้อะไร ๆ ง่ายดายมากขึ้นแล้ว จะยกหูโทรศัพท์คุยกัน หรือว่าจะเจอกันในโลกออนไลน์ก็เป็นอีกทางเลือกที่ดีในการกระชับความสัมพันธ์ค่ะ
...เห็นไหมคะ วิธีที่เราจะผูกมิตรกับเพื่อนใหม่ได้นั้นมีมากมาย เพียงแค่ลืมความประหม่าเขินอายไปชั่วครู่ แล้วจริงใจทำความรู้จักกับอีกฝ่าย เท่านี้ก็จะมีเพื่อนใหม่ได้อีกมากมายเลยล่ะ รวมถึงหากได้สร้างมิตรภาพเชื่อมโยงกันขึ้นแล้ว ก็อย่าลืมเอาใจใส่บำรุงรักษาความสัมพันธ์เอาไว้ด้วย เพราะมิตรภาพระหว่างเพื่อน ยิ่งนานวันยิ่งล้ำค่านะจ๊ะ
ถ้าอย่างนั้นลองมาดูกันว่า เพื่อนที่รายล้อมอยู่รอบตัวเรานั้น แบ่งประเภทความสัมพันธ์ตามความสนิทสนมได้อย่างไรบ้าง
เพื่อนแบบคนรู้จัก : โดยส่วนใหญ่แล้วในชีวิตของเราจะมีเพื่อนประเภทนี้มากที่สุด กล่าวคือเป็นเพื่อนที่เห็นหน้าเห็นตากันเมื่อไปโรงเรียนหรือไปทำงาน อาจไม่ได้สนิทสนมกันมาก แต่ก็ทักทายทุกครั้งที่พบกัน
เพื่อนที่อยู่รอบ ๆ ตัว : เพื่อนกลุ่มนี้คือคนที่เราใช้เวลาส่วนใหญ่ด้วย เช่น ไปเที่ยวด้วยกัน ดูหนัง ทานข้าว ฯลฯ เป็นเพื่อนที่เราสามารถคุยเรื่องต่าง ๆ ได้ทุก ๆ วัน
เพื่อนสนิท หรือเพื่อนแท้ : ซึ่งเพื่อนแบบนี้มักจะมีอยู่ไม่กี่คน เพื่อนแท้คือคนที่คุณสามารถปรึกษาเรื่องราวทุกเรื่องได้อย่างไม่ปิดบัง เปิดเผยตัวตนจริง ๆ ให้เขาเห็นได้โดยไม่เคอะเขิน และไม่จำเป็นว่าต้องเจอกันบ่อย ๆ เพราะระยะทางไม่ใช่อุปสรรคต่อมิตรภาพของเพื่อนแท้ค่ะ
อย่างไรก็ตาม แม้ระดับความสัมพันธ์ของเพื่อนจะถูกแบ่งออกเป็นหลายรูปแบบตามความสนิทสนม แต่ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์แบบไหนก็ต้องเริ่มต้นมาจากก้าวแรกด้วยกันทั้งนั้น คือการเป็นคนแปลกหน้าต่อกันมาก่อน แล้วจึงค่อย ๆ เริ่มต้นพัฒนาขึ้นไป ด้วยการผูกมิตรหรือการรู้จักกับเพื่อนใหม่ ซึ่งอาจฟังดูเป็นเรื่องน่ากลัวสำหรับหลาย ๆ คน ที่จะต้องพาตัวเองไปพัวพันใกล้ชิดกับคนที่ยังแปลกหน้ากันอยู่
แต่อย่าได้กลัวไปเลยค่ะ แม้จะรู้สึกประหม่าในตอนแรก แต่ในวันถัด ๆ ไป คุณก็จะคลายความประหม่าตื่นเต้นนี้ลง และพูดคุยกันได้เป็นธรรมชาติมากขึ้นเอง ไม่แน่ว่าเพื่อนใหม่คนนี้อาจจะกลายเป็นเพื่อนสนิทของคุณในวันข้างหน้าก็ได้นะคะ เพราะฉะนั้นจงอย่าได้กลัวที่จะผูกมิตรกับผู้คนใหม่ ๆ เลยค่ะ
อ่านมาถึงตรงนี้ บางคนคงอยากจะสะกิดคนข้าง ๆ มาชวนคุยทำความรู้จักกัน แต่ว่าถ้ายังไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไรดี วันนี้กระปุกดอทคอมมีคำแนะนำดี ๆ ในการผูกมิตรกับเพื่อนใหม่และการรักษามิตรภาพให้ยั่งยืนมาฝากกัน
1. ขจัดความเขินอายทิ้งไป
สิ่งแรกที่ต้องทำก่อนจะผูกมิตรกับเพื่อนใหม่ คือตัดความเขินอายออกไปแล้วทำตัวให้เป็นธรรมชาติ หลายคนมองว่าการทำความรู้จักกับคนใหม่ ๆ ช่างเป็นเรื่องที่น่ากลัว เพราะกังวลว่าจะทำอย่างไรให้อีกฝ่ายประทับใจ หรือจะพูดคุยอย่างไรให้ลื่นไหลดี แต่...ยิ่งกังวลมากก็ยิ่งเกร็ง และยิ่งทำตัวไม่เป็นธรรมชาติ บทสนทนาของคนที่เพิ่งรู้จักกันครั้งแรก จึงมักจะตะกุกตะกักเพราะยังประหม่าเขินอายด้วยกันทั้งคู่ ดังนั้น จึงควรทำใจสู้สลัดความเขินอายทิ้งไป และทำตัวให้เป็นธรรมชาติ ไม่ตั้งกลัวว่าจะทำอะไรเปิ่น ๆ ออกไป หรอกค่ะ เป็นตัวของตัวเองให้เขาเห็นนี่แหละ จริงใจสุด ๆ แล้ว
2. เริ่มทำความรู้จักจากกลุ่มเล็ก ๆ
หากคุณเป็นคนประเภทที่ทำตัวไม่ถูกเมื่ออยู่ท่ามกลางคนแปลกหน้ากลุ่มใหญ่ ไม่รู้จะเริ่มอย่างไรที่จะปฏิสัมพันธ์กับคนที่ไม่เคยรู้จักมาดี ลองค่อย ๆ ปรับนิสัยของตัวเองด้วยการลองทำความรู้จักกับคนกลุ่มเล็ก ๆ ดูก่อน เพื่อเป็นการพัฒนาทักษะการเข้าสังคมของคุณ โดยคุณอาจกลับไปติดต่อกับเพื่อนสมัยเรียน นัดเขาออกมาทานข้าว หรือโทรไปพูดคุยถามไถ่ความเป็นไป, เข้าชมรมหรือเป็นสมาชิกคลับที่คุณสนใจ เพื่อสร้างเพื่อนใหม่ที่อย่างน้อยก็จูนกันติด เพราะมีความสนใจในเรื่องเดียวกัน คุณจึงสามารถเรียนรู้การสร้างความสัมพันธ์ได้จากจุดนี้ด้วย
หรือลองทำความรู้จักกับเพื่อนของเพื่อน หากคุณสนิทกับเพื่อนคนนั้นแล้ว คุณก็มีโอกาสจะเข้ากันได้กับเพื่อนของเขามากขึ้นด้วย หรือวิธีสุดท้าย เลิกเก็บตัวและออกไปเปิดหูเปิดตาบ้าง หากคุณเป็นคนประเภทที่ชอบเก็บตัว เพื่อนชวนไปไหนก็ไม่ค่อยจะไป เพราะอย่างนี้คุณจึงไม่คุ้นชินกับสถานการณ์ที่ต้องเจอคนใหม่ ๆ นั่นเอง คุณจะมีเพื่อนใหม่ไม่ได้เลยถ้าคุณไม่เลิกเก็บตัวนะคะ
3. รู้จักกับคนกลุ่มใหญ่ขึ้น
หากคุณเริ่มปรับตัวได้ในการผูกมิตรเพื่อนใหม่จากกลุ่มเล็ก ๆ แล้ว คราวนี้การขยับขยายเป็นกลุ่มที่ใหญ่ขึ้นคงไม่ใช่เรื่องยาก ซึ่งการพบเจอคนมากมายหลายแบบก็เป็นเรื่องที่น่าสนุกไปอีกแบบ เช่น การออกค่าย, เป็นอาสาสมัครตามโครงการต่าง ๆ, ลงคอร์สเวิร์คชอปเรื่องที่ตัวเองสนใจ...เหล่านี้นอกจากจะเพื่อนใหม่แล้วยังได้ประโยชน์ด้วย หรือจะลองผูกมิตรกับผู้คนจากสังคมออนไลน์ต่าง ๆ แม้จะไม่ได้เห็นหน้า ไม่ได้เจอกัน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเป็นเพื่อนกันไม่ได้นี่นา
4. ทำตัวเป็นฝ่ายแรกที่เริ่มสนทนา
ในยามที่คนไม่คุ้นหน้า ต้องมาเจอกันเป็นครั้งแรก ช่างเป็นสถานการณ์ที่น่าอึดอัด หากอีกฝ่ายยังไม่มีทีท่าจะเอื้อนเอ่ยอะไรออกมา อย่ารอช้าที่ตัวคุณเองจะเป็นฝ่ายเอ่ยคำทักทายที่เป็นมิตร พร้อมทั้งแนะนำตัวคุณออกไปก่อน แล้วจึงเว้นช่วงให้ฝ่ายตรงข้ามโต้ตอบกลับมาบ้าง จากนั้นบทสนทนาอื่น ๆ ก็จะค่อย ๆ ไหลตามมาเอง เพราะถ้าหากทลายกำแพงชั้นแรกออกได้ ขั้นต่อ ๆ ไปก็ไม่ใช่เรื่องยากแล้วล่ะ
5. เปิดใจ
การจะรู้จักใครสักคน ถ้าเราไม่เปิดใจ ก็ยากที่จะชนะใจและเริ่มต้นความสัมพันธ์กับอีกฝ่ายได้ ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์รูปแบบใด รวมทั้งความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนด้วย อย่ากำหนดขอบเขตว่าต้องการจะรู้จักแต่คนที่มีพื้นเพความสนใจหรือรสนิยมใกล้เคียงกันเท่านั้น บางครั้งคนที่ต่างที่มาต่างความสนใจ รสนิยมต่างกัน ก็กลับเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้อย่างไม่น่าเชื่อ ซึ่งนอกจากเปิดใจแล้วก็ยังต้องเชื่อใจกันด้ว ที่สำคัญที่สุดก็คือต้องเชื่อว่าอีกฝ่ายเป็นคนดี อย่าตั้งอคติกันเพียงในครั้งแรกที่พบ ใคร ๆ ย่อมอยากได้เพื่อนที่จริงใจและเปิดใจ เพราะฉะนั้นคุณก็ต้องจริงใจและเปิดใจในการสร้างเพื่อนใหม่ด้วย
6. เรียนรู้เรื่องราวของเพื่อนใหม่
มิตรภาพก็คือเรื่องราวระหว่างคนสองคน ทำความรู้จักความเป็นมาและเป็นไปของเพื่อนใหม่คุณดูสักนิด คุณอาจแลกเปลี่ยนทำความรู้จักกันด้วย คำถามอย่าง...เรียนที่ไหน, ทำงานอะไร, สนใจกีฬาหรือเปล่า, เชียร์ทีมไหนเป็นพิเศษ, มีงานอดิเรกอะไร, ชอบดูหนังแนวไหน ฯลฯ คำถามที่จะทำให้คุณเรียนรู้เรื่องราวของเพื่อนใหม่ได้ มีอีกเยอะแยะเลย ลองใช้คำถามเหล่านี้เป็นแนวทางที่จะทำความรู้จักเพื่อนใหม่ของคุณดูนะคะ
7. สัมพันธ์กันอย่างจริงใจ
หลาย ๆ ครั้งที่เรากังวลเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเองว่าจะต้องพูดหรือทำอะไรให้ดูดี อย่างเช่นว่า ควรจะพูดอะไรต่อไป ทำท่าไหนต่อดี แล้วคนอื่นจะคิดอย่างไรกับคุณ ความกังวลเช่นนี้คุณเองก็สามารถมีได้ แต่ควรให้มันเป็นความกังวลเกี่ยวกับเรื่องการทำงานจะดีกว่า ไม่ควรนำสิ่งเหล่านั้นมากังวลเกี่ยวกับมิตรภาพความสัมพันธ์ คุณควรพูดหรือทำในสิ่งที่คุณอยากทำ ไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องทำ ปฏิบัติต่ออีกฝ่ายอย่างที่อยากให้คนอื่นปฏิบัติกับเรา แสดงความจริงใจของคุณต่อฝ่ายตรงข้าม เพียงเท่านั้นคุณก็จะดึงดูดให้คนมาปฎิสัมพันธ์กับคุณอย่างจริงใจได้เช่นเดียวกัน ไม่แน่ว่าเพื่อนคนนี้อาจกลายเป็นเพื่อนสนิทของคุณในวันหน้าก็ได้นะ
8. เป็นตัวของตัวเอง
อย่าพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองหรือสร้างบุคลิกใหม่เพื่อผูกมิตร เพราะนั่นไม่ใช่ตัวคุณเลย ในครั้งแรกที่รู้จักกันมักเป็นวันที่อีกฝ่ายจดจำคุณในบุคลิกแบบนั้นไว้ฝังใจ และก็จะคิดว่ารู้จักคุณที่เป็นคนแบบนั้น หากคุณปรุงแต่งตัวเองให้ต่างจากที่เคยเป็น นอกจากจะรู้สึกไม่สะดวกใจและทำตัวไม่ถูกในการพบกันครั้งต่อไปแล้ว อาจเกิดปฏิกิริยาหมางเมินจากอีกฝ่าย ในโทษฐานที่คุณไม่จริงใจในการพบกันตั้งแต่ครั้งแรกก็ได้นะคะ
9. ให้ความช่วยเหลือเมื่อเพื่อนต้องการ
มิตรภาพคือความสัมพันธ์ที่สนับสนุน เกื้อกูลกัน เพราะฉะนั้นเมื่อเพื่อนมีปัญหา จงอย่าลังเลที่จะเข้าช่วยเหลือ และให้ช่วยเหลือด้วยความจริงใจ ไม่หวังผลตอบแทน ช่วยด้วยใจที่คุณอยากช่วย ไม่ใช่ด้วยความรู้สึกว่าควรจะช่วย แถมความรู้สึกอิ่มเอมใจที่ได้จาการช่วยเหลือนั้นก็คือรางวัลที่ยิ่งใหญ่ เพราะคุณไม่สามารถสร้างความรู้สึกนี้ได้กับเรื่องทั่ว ๆ ไปหรอกนะคะ
10. ติดต่อกันอย่าให้ห่างหาย
เมื่อได้เป็นเพื่อนกันแล้ว ก็อย่าให้การติดต่อขาดหายไปนานนัก หมั่นนัดออกมาเจอกันบ้าง อย่างไปทานข้าวเย็น เดินเล่น ดูหนัง หรือทำกิจกรรมอื่น ๆ ด้วยกัน ไม่ต้องเจอกันบ่อยนัก อาจเป็นเดือนละครั้ง หรือ 2-3 เดือนครั้งก็ได้ค่ะ มิตรภาพไม่ได้ถูกตัดรอนง่าย ๆ ด้วยความห่างไกล แต่การแสดงความเอาใจใส่ว่าอยากมาพูดคุย หรือเจอหน้าก็ทำให้อีกฝ่ายเกิดความรู้สึกดีได้
ส่วนเพื่อน ๆ คู่ไหนกรือกลุ่มไหนที่ไม่สะดวกจะมาเจอกันจริง ๆ เดี๋ยวนี้เทคโนโลยีก็ทำให้อะไร ๆ ง่ายดายมากขึ้นแล้ว จะยกหูโทรศัพท์คุยกัน หรือว่าจะเจอกันในโลกออนไลน์ก็เป็นอีกทางเลือกที่ดีในการกระชับความสัมพันธ์ค่ะ
...เห็นไหมคะ วิธีที่เราจะผูกมิตรกับเพื่อนใหม่ได้นั้นมีมากมาย เพียงแค่ลืมความประหม่าเขินอายไปชั่วครู่ แล้วจริงใจทำความรู้จักกับอีกฝ่าย เท่านี้ก็จะมีเพื่อนใหม่ได้อีกมากมายเลยล่ะ รวมถึงหากได้สร้างมิตรภาพเชื่อมโยงกันขึ้นแล้ว ก็อย่าลืมเอาใจใส่บำรุงรักษาความสัมพันธ์เอาไว้ด้วย เพราะมิตรภาพระหว่างเพื่อน ยิ่งนานวันยิ่งล้ำค่านะจ๊ะ
เพื่อนสนิทที่หายไป!
เพื่อนสนิท... ที่หายไป
คุณเคยมีเพื่อนสนิทสักคนไหม
คนที่มันบ้าๆ บอๆ แต่กล้าลุยกับคุณทุกสถานการณ์
ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องถูกหรือผิด...ถึงไหนถึงกัน
...เวลาที่คุณอยู่ใกล้มัน คุณเองก็บ้าบอไปกับมันด้วย
คุณกลายเป็นเด็กในร่างยักษ์ หลุดพ้นจากขอบเขต กฏเกณฑ์ต่างๆ
ในหัวของคุณเต็มไปด้วยจินตนาการ
โครงการร้อยแปดพันเก้าที่คุณจะทำกับมัน
...คนที่มีเรื่องเล่าสู่กันฟังไม่รู้จบ
คนที่คุณไม่ต้องคอยแคร์ความรู้สึกมันสักเท่าไหร่
มันทำให้คุณเป็นตัวของตัวเอง
...คนที่ค่อยๆ หายตัวไปในกาลเวลา
แต่แว๊บ..เข้ามาเสมอเวลาที่คุณอ่อนแอ...
...วันนี้…เพื่อนคนนั้นของคุณอยู่ที่ไหน
ยังอยู่ใกล้ๆ คุณอยู่หรือเปล่า คุณยังโทรหามันอยู่ไหม
มันยังบ้าๆ บอๆ อยู่เหมือนเดิมหรือเปล่า
...หรือว่าคุณเองที่มีความบ้าในเลือดน้อยลง
คุณไม่เจอมันนานแค่ไหนแล้ว ไม่ได้มองตาคุยกันนานแค่ไหน
… นานแค่ไหนที่คุณไม่ได้สัมผัสเพื่อนของคุณอย่างเดิม
หรือคุณเองก็ลืมความรู้สึกเหล่านั้นไปแล้ว
ที่คุณไม่กล้าวิ่งไล่เตะมัน อย่าอ้างว่าคุณอายุมากขึ้น
ที่คุณไม่กล้าแย่งของกินจากมือมัน
อย่าอ้างว่าคุณมีมารยาท
คุณกลับไปเยี่ยมบ้านต่างจังหวัดโดยไม่ชวนมัน
อย่าอ้างว่าถึงชวนมันก็คงไม่ว่าง
...อะไรที่เปลี่ยนไป เวลา...หรือความรู้สึก...
สังคม...หรือความสัมพันธ์...อะไรที่เปลี่ยนแปลง
คุณ…หรือเขา...หรือใคร...คุณถามตัวเองหรือเปล่า
หรือรอให้ใครถาม
รู้สึกอย่างไรที่เขาเปลี่ยนไป แล้วเคยถามเขาไหม
เขารู้สึกอย่างไร...ที่คุณเปลี่ยนไป
หากเกิดคำถามเหล่านี้ขึ้นในใจ
ไม่ว่าคุณจะมีคำตอบหรือไม่
ไม่ว่าคุณจะต้องการคำตอบหรือเปล่า
ขอบเขตหรือกฏเกณฑ์ที่คุณไม่เคยมีกับเพื่อนคนนี้
มันเกิดขึ้นแล้วต่อหน้าต่อตาคุณ
แต่คุณก็ตอบกับตัวเองว่า ”ช่างมัน”
ปล่อยให้เพื่อนคนนึงกลายเป็นคนที่ไร้ตัวตนต่อไป
...แต่ถ้าคุณไม่เคยตั้งคำถามเหล่านี้เลย
รู้ไว้ด้วย คุณเสียเพื่อนดีๆ ไปคนนึง
และโลกนี้มีคนแปลกหน้าเพิ่มขึ้นมาอีกคน
ปล. คุณรู้ไหม ขณะที่คุณกำลังนั่งอยู่ตรงนี้
เพื่อนคนนั้นของคุณ...อาจจะถามตัวเองอยู่ก็ได้
ว่ามันทำผิดอะไร...มันจึงเลือนหายไปจากชีวิตคุณ
คุณเคยมีเพื่อนสนิทสักคนไหม
คนที่มันบ้าๆ บอๆ แต่กล้าลุยกับคุณทุกสถานการณ์
ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องถูกหรือผิด...ถึงไหนถึงกัน
...เวลาที่คุณอยู่ใกล้มัน คุณเองก็บ้าบอไปกับมันด้วย
คุณกลายเป็นเด็กในร่างยักษ์ หลุดพ้นจากขอบเขต กฏเกณฑ์ต่างๆ
ในหัวของคุณเต็มไปด้วยจินตนาการ
โครงการร้อยแปดพันเก้าที่คุณจะทำกับมัน
...คนที่มีเรื่องเล่าสู่กันฟังไม่รู้จบ
คนที่คุณไม่ต้องคอยแคร์ความรู้สึกมันสักเท่าไหร่
มันทำให้คุณเป็นตัวของตัวเอง
...คนที่ค่อยๆ หายตัวไปในกาลเวลา
แต่แว๊บ..เข้ามาเสมอเวลาที่คุณอ่อนแอ...
...วันนี้…เพื่อนคนนั้นของคุณอยู่ที่ไหน
ยังอยู่ใกล้ๆ คุณอยู่หรือเปล่า คุณยังโทรหามันอยู่ไหม
มันยังบ้าๆ บอๆ อยู่เหมือนเดิมหรือเปล่า
...หรือว่าคุณเองที่มีความบ้าในเลือดน้อยลง
คุณไม่เจอมันนานแค่ไหนแล้ว ไม่ได้มองตาคุยกันนานแค่ไหน
… นานแค่ไหนที่คุณไม่ได้สัมผัสเพื่อนของคุณอย่างเดิม
หรือคุณเองก็ลืมความรู้สึกเหล่านั้นไปแล้ว
ที่คุณไม่กล้าวิ่งไล่เตะมัน อย่าอ้างว่าคุณอายุมากขึ้น
ที่คุณไม่กล้าแย่งของกินจากมือมัน
อย่าอ้างว่าคุณมีมารยาท
คุณกลับไปเยี่ยมบ้านต่างจังหวัดโดยไม่ชวนมัน
อย่าอ้างว่าถึงชวนมันก็คงไม่ว่าง
...อะไรที่เปลี่ยนไป เวลา...หรือความรู้สึก...
สังคม...หรือความสัมพันธ์...อะไรที่เปลี่ยนแปลง
คุณ…หรือเขา...หรือใคร...คุณถามตัวเองหรือเปล่า
หรือรอให้ใครถาม
รู้สึกอย่างไรที่เขาเปลี่ยนไป แล้วเคยถามเขาไหม
เขารู้สึกอย่างไร...ที่คุณเปลี่ยนไป
หากเกิดคำถามเหล่านี้ขึ้นในใจ
ไม่ว่าคุณจะมีคำตอบหรือไม่
ไม่ว่าคุณจะต้องการคำตอบหรือเปล่า
ขอบเขตหรือกฏเกณฑ์ที่คุณไม่เคยมีกับเพื่อนคนนี้
มันเกิดขึ้นแล้วต่อหน้าต่อตาคุณ
แต่คุณก็ตอบกับตัวเองว่า ”ช่างมัน”
ปล่อยให้เพื่อนคนนึงกลายเป็นคนที่ไร้ตัวตนต่อไป
...แต่ถ้าคุณไม่เคยตั้งคำถามเหล่านี้เลย
รู้ไว้ด้วย คุณเสียเพื่อนดีๆ ไปคนนึง
และโลกนี้มีคนแปลกหน้าเพิ่มขึ้นมาอีกคน
ปล. คุณรู้ไหม ขณะที่คุณกำลังนั่งอยู่ตรงนี้
เพื่อนคนนั้นของคุณ...อาจจะถามตัวเองอยู่ก็ได้
ว่ามันทำผิดอะไร...มันจึงเลือนหายไปจากชีวิตคุณ
your friend เพื่อน
Your Friends.. เพื่อน.
ความคิดสมัย ป.1
เพื่อนที่ดีคือคนที่ไปห้องน้ำเป็นเพื่อนคุณ
แล้วก็จับมือคุณระหว่างเดินผ่านห้องโถงที่น่ากลัว
ความคิดสมัย ป.2
เพื่อนที่ดีคือคนที่ทำให้คุณเข้าเรียนคลาสที่ไม่อยากเรียน (มั้ง)
ความคิดสมัย ป.3
เพื่อนที่ดีคือคนที่แบ่งอาหารกลางวันให้คุณ
เมื่อคุณลืมกล่องข้าวไว้ที่บ้าน ==?
ความคิดสมัย ป.4
เพื่อนที่ดีคือคนที่ยอมเปลี่ยนคู่เต้นในวิชาลีลาศเมื่อคุณไม่อยากจับคู่เต้นอยู่กับนิกจอมลามกหรือเอ็มกลิ่นแรง
ความคิดสมัยป.5
เพื่อนที่ดีคือคนที่เผื่อที่นั่งให้คุณเมื่อถึงมื้อเที่ยง
ความคิดสมัย ป.6
เพื่อนที่ดีคือคนที่พาคุณไปหาคนที่คุณตกหลุมรัก เพื่อขอให้เค้ามาเต้นรำกับคุณ เผื่อว่าเค้าปฏิเสธคุณจะได้ไม่ต้องอายไง
ความคิดสมัย ม.1
เพื่อนที่ดีคือคนที่ให้คุณลอกรายงานสังคม
ความคิดสมัย ม.2
เพื่อนที่ดีคือคนที่ช่วยคุณทำรายงานกลุ่มและไม่เคยนินทาคุณลับหลัง
ความคิดสมัย ม.3
เพื่อนที่ดีคือคนที่เปนที่ปรึกษาปัญหาหัวใจให้คุณและอินกับคุณในทุกๆอารมณ์
ความคิดสมัยม.4 คือ
คนที่ยอมเปลี่ยนวิชาเรียนเพื่อที่คุณจะได้มีเพื่อนนั่งกินข้าว
ความคิดสมัย ม.5
เพื่อนที่ดีคือคนที่ยอมให้คุณขับรถใหม่ของเค้าช่วยคุยกะพ่อแม่ของคุณเวลาคุณมีปัญหา แล้วก็คอยปลอบคุณตอนที่คุณเลิกกับแฟน
ความคิดตอน ม.6
เพื่อนที่ดีคือคนที่ช่วยคุณเลือกมหาวิทยาลัยที่จะเข้าแถมยังช่วยคุยกับพ่อแม่ให้ยอมให้คุณไปเรียนมหาลัยนั้นอีกด้วยในงานจบการศึกษา เพื่อนที่ดีของคุณ คือคนที่ร้องไห้เงียบๆ ในใจแล้วก็แบ่งปันรอยยิ้มกว้างๆ ให้คุณ
หน้าร้อนหลังจบ ม.6
เพื่อนที่ดีคือคนที่ช่วยคุณล้างขวดหลังงานปาร์ตี้ช่วยคุณแอบย่องออกจากบ้านอนที่คุณตกลงกับพ่อแม่ไม่ได้ทำให้คุณกับแฟนกลับมาคบกันอีก
ช่วยคุณเก็บของเพื่อย้ายไปมหาลัย แล้วก็กอดคุณอย่างเงียบๆ มองคุณด้วยแววตาที่ขุ่นมัวพร้อมกับความทรงจำ
18 ปีที่ผ่านมา...... ให้กำลังใจคุณในทางที่คุณเลือกเดินเหมือน
18ปีที่ผ่านมา
และตอนนี้ เพื่อนที่ดี .... ยังคงเป็นคนที่ให้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับคุณ
จับมือของคุณเมื่อคุณกลัว
ช่วยคุณต่อสู้กับสิ่งที่พยายามเอาเปรียบคุณ
คิดถึงคุณตลอดเวลาที่คุณไม่อยู่ เตือนคุณในสิ่งที่คุณลืม
ช่วยคุณผ่านอดีตแต่ก็เข้าใจเมื่อคุณอยากอยู่กับอดีตอีกซักนิด
อยู่กับคุณเพื่อให้คุณมีความมั่นใจ หรือไปไกลๆ
คุณซักพักเพื่อให้คุณได้มีเวลากับตัวเอง ช่วยคุณแก้ไขความผิดพลาด
ช่วยคุณจัดการกับความกดดันทั้งหลาย
ยิ้มให้คุณเมื่อยามคุณเศร้า
ช่วยให้คุณเป็นคนที่ดีขึ้น และอย่างสำคัญที่สุด คือ คุณส่งความรู้สึกนี้
ให้เพื่อนเก่าและเพื่อนใหม่
และเพื่อนที่อยู่กับคุณตลอด (ยังไม่ร้องไห้ใช่มั้ย? ยังมีต่ออีกนะ) ขอบคุณสำหรับความเป็นเพื่อน ไม่ว่าเราจะไปถึงจุดไหน หรือเรากลายเป็นอะไร
จะไม่มีวันลืมคนที่ช่วยให้เราไปถึงจุดนั้น ไม่มีการผิดเวลาที่จะโทรศัพท์
หรือส่งข้อความ เพื่อบอกเพื่อนของคุณว่า คุณคิดถึงพวกเค้าขนาดไหน
หรือว่าคุณรักพวกเค้าขนาดไหน
คุณรู้ว่าคุณเป็นใคร ส่งความรู้สึกนี้ไปให้คนบางคนที่คุณอยากจะนึกถึง
ดังนั้น ส่งเมล์นี้ให้เพื่อนคุณทุกๆ คน และรอคอยให้เค้าส่งกลับ
ถ้าคุณรักใครซักคน ก็บอกเค้าซะ
จำไว้เสมอเลยนะว่าพูดสิ่งที่คุณคิด สิ่งที่คุณหมายถึง
อย่ากลัวที่จะแสดงความรู้สึกของตัวเอง
ใช้โอกาสนี้ในการบอกใครซักคนที่มีความหมายกับคุณ
คว้าเอาไว้แล้วจะไม่เสียใจ
สิ่งสำคัญที่สุด อยู่ใกล้ๆ กับเพื่อนและครอบครัว
สำหรับการที่พวกเค้านั้นทำให้คุณกลายมาเป็นคุณในวันนี้ บอกความรู้สึกซะ
ให้เกิดความแตกต่างขึ้นในวันของคุณและเค้า
ความแตกต่างระหว่างการแสดงความรัก และการเสียใจ คือ
การเสียใจอาจจะอยู่ตลอดไป
ความคิดสมัย ป.1
เพื่อนที่ดีคือคนที่ไปห้องน้ำเป็นเพื่อนคุณ
แล้วก็จับมือคุณระหว่างเดินผ่านห้องโถงที่น่ากลัว
ความคิดสมัย ป.2
เพื่อนที่ดีคือคนที่ทำให้คุณเข้าเรียนคลาสที่ไม่อยากเรียน (มั้ง)
ความคิดสมัย ป.3
เพื่อนที่ดีคือคนที่แบ่งอาหารกลางวันให้คุณ
เมื่อคุณลืมกล่องข้าวไว้ที่บ้าน ==?
ความคิดสมัย ป.4
เพื่อนที่ดีคือคนที่ยอมเปลี่ยนคู่เต้นในวิชาลีลาศเมื่อคุณไม่อยากจับคู่เต้นอยู่กับนิกจอมลามกหรือเอ็มกลิ่นแรง
ความคิดสมัยป.5
เพื่อนที่ดีคือคนที่เผื่อที่นั่งให้คุณเมื่อถึงมื้อเที่ยง
ความคิดสมัย ป.6
เพื่อนที่ดีคือคนที่พาคุณไปหาคนที่คุณตกหลุมรัก เพื่อขอให้เค้ามาเต้นรำกับคุณ เผื่อว่าเค้าปฏิเสธคุณจะได้ไม่ต้องอายไง
ความคิดสมัย ม.1
เพื่อนที่ดีคือคนที่ให้คุณลอกรายงานสังคม
ความคิดสมัย ม.2
เพื่อนที่ดีคือคนที่ช่วยคุณทำรายงานกลุ่มและไม่เคยนินทาคุณลับหลัง
ความคิดสมัย ม.3
เพื่อนที่ดีคือคนที่เปนที่ปรึกษาปัญหาหัวใจให้คุณและอินกับคุณในทุกๆอารมณ์
ความคิดสมัยม.4 คือ
คนที่ยอมเปลี่ยนวิชาเรียนเพื่อที่คุณจะได้มีเพื่อนนั่งกินข้าว
ความคิดสมัย ม.5
เพื่อนที่ดีคือคนที่ยอมให้คุณขับรถใหม่ของเค้าช่วยคุยกะพ่อแม่ของคุณเวลาคุณมีปัญหา แล้วก็คอยปลอบคุณตอนที่คุณเลิกกับแฟน
ความคิดตอน ม.6
เพื่อนที่ดีคือคนที่ช่วยคุณเลือกมหาวิทยาลัยที่จะเข้าแถมยังช่วยคุยกับพ่อแม่ให้ยอมให้คุณไปเรียนมหาลัยนั้นอีกด้วยในงานจบการศึกษา เพื่อนที่ดีของคุณ คือคนที่ร้องไห้เงียบๆ ในใจแล้วก็แบ่งปันรอยยิ้มกว้างๆ ให้คุณ
หน้าร้อนหลังจบ ม.6
เพื่อนที่ดีคือคนที่ช่วยคุณล้างขวดหลังงานปาร์ตี้ช่วยคุณแอบย่องออกจากบ้านอนที่คุณตกลงกับพ่อแม่ไม่ได้ทำให้คุณกับแฟนกลับมาคบกันอีก
ช่วยคุณเก็บของเพื่อย้ายไปมหาลัย แล้วก็กอดคุณอย่างเงียบๆ มองคุณด้วยแววตาที่ขุ่นมัวพร้อมกับความทรงจำ
18 ปีที่ผ่านมา...... ให้กำลังใจคุณในทางที่คุณเลือกเดินเหมือน
18ปีที่ผ่านมา
และตอนนี้ เพื่อนที่ดี .... ยังคงเป็นคนที่ให้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับคุณ
จับมือของคุณเมื่อคุณกลัว
ช่วยคุณต่อสู้กับสิ่งที่พยายามเอาเปรียบคุณ
คิดถึงคุณตลอดเวลาที่คุณไม่อยู่ เตือนคุณในสิ่งที่คุณลืม
ช่วยคุณผ่านอดีตแต่ก็เข้าใจเมื่อคุณอยากอยู่กับอดีตอีกซักนิด
อยู่กับคุณเพื่อให้คุณมีความมั่นใจ หรือไปไกลๆ
คุณซักพักเพื่อให้คุณได้มีเวลากับตัวเอง ช่วยคุณแก้ไขความผิดพลาด
ช่วยคุณจัดการกับความกดดันทั้งหลาย
ยิ้มให้คุณเมื่อยามคุณเศร้า
ช่วยให้คุณเป็นคนที่ดีขึ้น และอย่างสำคัญที่สุด คือ คุณส่งความรู้สึกนี้
ให้เพื่อนเก่าและเพื่อนใหม่
และเพื่อนที่อยู่กับคุณตลอด (ยังไม่ร้องไห้ใช่มั้ย? ยังมีต่ออีกนะ) ขอบคุณสำหรับความเป็นเพื่อน ไม่ว่าเราจะไปถึงจุดไหน หรือเรากลายเป็นอะไร
จะไม่มีวันลืมคนที่ช่วยให้เราไปถึงจุดนั้น ไม่มีการผิดเวลาที่จะโทรศัพท์
หรือส่งข้อความ เพื่อบอกเพื่อนของคุณว่า คุณคิดถึงพวกเค้าขนาดไหน
หรือว่าคุณรักพวกเค้าขนาดไหน
คุณรู้ว่าคุณเป็นใคร ส่งความรู้สึกนี้ไปให้คนบางคนที่คุณอยากจะนึกถึง
ดังนั้น ส่งเมล์นี้ให้เพื่อนคุณทุกๆ คน และรอคอยให้เค้าส่งกลับ
ถ้าคุณรักใครซักคน ก็บอกเค้าซะ
จำไว้เสมอเลยนะว่าพูดสิ่งที่คุณคิด สิ่งที่คุณหมายถึง
อย่ากลัวที่จะแสดงความรู้สึกของตัวเอง
ใช้โอกาสนี้ในการบอกใครซักคนที่มีความหมายกับคุณ
คว้าเอาไว้แล้วจะไม่เสียใจ
สิ่งสำคัญที่สุด อยู่ใกล้ๆ กับเพื่อนและครอบครัว
สำหรับการที่พวกเค้านั้นทำให้คุณกลายมาเป็นคุณในวันนี้ บอกความรู้สึกซะ
ให้เกิดความแตกต่างขึ้นในวันของคุณและเค้า
ความแตกต่างระหว่างการแสดงความรัก และการเสียใจ คือ
การเสียใจอาจจะอยู่ตลอดไป
เพื่อนกับนาฬิกา
เพื่อนกับนาฬิกา ...
ถามอะไรคุณอย่างนึงได้ไหม
เพื่อนตามความคิดคุณคืออะไร?
เค้ามีความสำคัญกับคุณมากแค่ไหน
“เทียบกับคนรักของคุณได้บ้าง ฤ เปล่า”
ฉันมีบ้างอย่างอยากจะเล่าให้ฟังแค่นั้นเอง
มีนาฬิกาปลุกอยู่เรือน 1
มันทำหน้าที่ของมันทุกวัน
ทั้งเข็มยาวเข็มสั้น….
ยังคงเดินทางรอบหน้าปัดอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
ตอนเช้าๆๆๆๆๆๆๆๆ
มันจะส่งเสียงกวนประสาท
เสียงที่ทำให้เราต้องตื่นจากความฝันแสนหวาน
เราตอบแทนมันโดยการเอื้อมมือไป ควานหา”ตบหรือกดมันอย่างแรง”
ด้วยความรำคาญ เพื่อให้มันเงียบ
ทั้งๆที่มันก็ช่วยให้เราไม่ไปผิดนัดสำคัญๆอยู่เสมอ
และถ้ามันเผลอปลุกเราในวันพักผ่อน
บางทีเราอาจจะขวางมันทิ้งเสียด้วยซ้ำ
ทั้งๆที่เราก็เป็นคนตั้งเวลาเอาไว้เอง
บ้างครั้งเราก็มั่วทำอย่างอื่นที่เราเห็นว่าสำคัญ
มากเสียยิ่งกว่า
“นาฬิกา” ที่มันตั้งอยู่ที่เดิมของมันทุกวัน
เราไม่ใส่ใจมันเท่าไรหรอก จะสนใจมันแค่ตอนเรา
“อยากรู้เวลาก็เท่านั้นเอง”
จนกระทั่งวันนึง
นาฬิกาเดิมๆเรือนนั่นมันเงียบหายไป
คุณไม่รู้หรอกว่ามันเงียบไปเมื่อไร
คุณจำไม่ได้หรอกว่าตอนมันเดินครั้งสุดท้าย คือ ตอนไหน
คุณได้แต่โทษมันในเช้าวันนั้นว่า
“ไอ้นาฬิกา เฮงซวย..ทำไมถึงไม่ปลุก”
ทั้งที่มันเงียบไปเพราะคุณ………
คุณว่าไหม ว่า
“เพื่อนมันเหมือน “นาฬิกาปลุกเนอะ…”
ทำไมนะเหรอ……….
คุณคิดดูสิ---
ความรักระหว่างเพื่อนก็เหมือนการเดินของเข็มนาฬิกานะ
เดินอยู่ที่เดิมๆๆๆๆๆ แต่ก็เดินไปได้เรื่อยๆๆ ไม่เหนื่อยไม่เบื่อ
บางครั้งเพื่อนก็เตือนเรา
บอกเรา แนะนำเราไนบางเรื่องที่เราควรจะฟัง
แต่เรากลับรำคาญมัน
พูดทำร้ายน้ำใจเค้า หรือทำให้เค้าเสียใจ
เพราะคิดว่าคำพูดเตือนของเค้าทำให้คุณรำคาญ
ถึงแม้บางทีคุณก็ทำไปเพราะไม่ได้ตั้งใจ
แต่ลองสังเกตสิ
สิ่งที่เพื่อนๆคุณเตือน(ด้วยความหวังดีนั้น)
บางทีกลับช่วยคุณได้หลายๆเรื่อง
หลายครั้งหลายคราว
ที่คุณมัวแต่ทำเรื่องอื่น
ให้ความสำคัญกับคนอื่นๆๆ
และมองข้ามความสำคัญเพื่อน
เพราะคุณคิดอยู่เสมอว่า……..
ความรักของเพื่อน มันเป็นเรื่องปกติ ธรรมดา
เช่นเดียวกับ นาฬิกา…
ที่มันจะเดินไปอย่างนั้น…เหมือนทุกๆวัน
แต่คุณคงลืมไปว่าสักวัน
ถ่านที่คุณใส่ไว้มันก็ต้องหมด
นาฬิกาไม่ได้ละเลยหน้าที่ของมัน
หากเพียงแต่เมื่อเวลาผ่านไป
มันจะเอาแรงที่ไหนเดินหากไม่มี แบตเตอร์รี่
เช่นเดียวกันกับเพื่อนของคุณ
แม้เค้าจะรักและปรารถนาดีกับคุณมากแค่ไหนก็ตาม
หากคุณเองไม่เคยใส่ใจ
หลงลืมไปว่ายังมีเค้าอยู่
ก็เปรียบเหมือนดังนาฬิกา
ที่มันไม่ได้ละทิ้งหน้าที่ของมันหรอก
หากแต่เพียงคุณเองที่ไม่เคยจะเอาใจใส่
นาฬิกาเก่าๆเดิมๆเรือนนั้นเลย
ถึงเวลาหรือยังที่คุณจะหันกลับมามอง
มองดูนาฬิกาเรือนเดิม
ไม่สายไปใช่ไหมที่คุณจะใส่ถ่านให้มันอีกครั้ง
และไขลานให้มันเดินดังเดิม
เพื่อให้นาฬิกาเรือนเดิม
กลับมาทำหน้าที่หน้าเบื่อเดิมๆ
อักสักครั้ง
รักเพื่อนๆทุกคนนนนนนนนนนน
ถามอะไรคุณอย่างนึงได้ไหม
เพื่อนตามความคิดคุณคืออะไร?
เค้ามีความสำคัญกับคุณมากแค่ไหน
“เทียบกับคนรักของคุณได้บ้าง ฤ เปล่า”
ฉันมีบ้างอย่างอยากจะเล่าให้ฟังแค่นั้นเอง
มีนาฬิกาปลุกอยู่เรือน 1
มันทำหน้าที่ของมันทุกวัน
ทั้งเข็มยาวเข็มสั้น….
ยังคงเดินทางรอบหน้าปัดอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
ตอนเช้าๆๆๆๆๆๆๆๆ
มันจะส่งเสียงกวนประสาท
เสียงที่ทำให้เราต้องตื่นจากความฝันแสนหวาน
เราตอบแทนมันโดยการเอื้อมมือไป ควานหา”ตบหรือกดมันอย่างแรง”
ด้วยความรำคาญ เพื่อให้มันเงียบ
ทั้งๆที่มันก็ช่วยให้เราไม่ไปผิดนัดสำคัญๆอยู่เสมอ
และถ้ามันเผลอปลุกเราในวันพักผ่อน
บางทีเราอาจจะขวางมันทิ้งเสียด้วยซ้ำ
ทั้งๆที่เราก็เป็นคนตั้งเวลาเอาไว้เอง
บ้างครั้งเราก็มั่วทำอย่างอื่นที่เราเห็นว่าสำคัญ
มากเสียยิ่งกว่า
“นาฬิกา” ที่มันตั้งอยู่ที่เดิมของมันทุกวัน
เราไม่ใส่ใจมันเท่าไรหรอก จะสนใจมันแค่ตอนเรา
“อยากรู้เวลาก็เท่านั้นเอง”
จนกระทั่งวันนึง
นาฬิกาเดิมๆเรือนนั่นมันเงียบหายไป
คุณไม่รู้หรอกว่ามันเงียบไปเมื่อไร
คุณจำไม่ได้หรอกว่าตอนมันเดินครั้งสุดท้าย คือ ตอนไหน
คุณได้แต่โทษมันในเช้าวันนั้นว่า
“ไอ้นาฬิกา เฮงซวย..ทำไมถึงไม่ปลุก”
ทั้งที่มันเงียบไปเพราะคุณ………
คุณว่าไหม ว่า
“เพื่อนมันเหมือน “นาฬิกาปลุกเนอะ…”
ทำไมนะเหรอ……….
คุณคิดดูสิ---
ความรักระหว่างเพื่อนก็เหมือนการเดินของเข็มนาฬิกานะ
เดินอยู่ที่เดิมๆๆๆๆๆ แต่ก็เดินไปได้เรื่อยๆๆ ไม่เหนื่อยไม่เบื่อ
บางครั้งเพื่อนก็เตือนเรา
บอกเรา แนะนำเราไนบางเรื่องที่เราควรจะฟัง
แต่เรากลับรำคาญมัน
พูดทำร้ายน้ำใจเค้า หรือทำให้เค้าเสียใจ
เพราะคิดว่าคำพูดเตือนของเค้าทำให้คุณรำคาญ
ถึงแม้บางทีคุณก็ทำไปเพราะไม่ได้ตั้งใจ
แต่ลองสังเกตสิ
สิ่งที่เพื่อนๆคุณเตือน(ด้วยความหวังดีนั้น)
บางทีกลับช่วยคุณได้หลายๆเรื่อง
หลายครั้งหลายคราว
ที่คุณมัวแต่ทำเรื่องอื่น
ให้ความสำคัญกับคนอื่นๆๆ
และมองข้ามความสำคัญเพื่อน
เพราะคุณคิดอยู่เสมอว่า……..
ความรักของเพื่อน มันเป็นเรื่องปกติ ธรรมดา
เช่นเดียวกับ นาฬิกา…
ที่มันจะเดินไปอย่างนั้น…เหมือนทุกๆวัน
แต่คุณคงลืมไปว่าสักวัน
ถ่านที่คุณใส่ไว้มันก็ต้องหมด
นาฬิกาไม่ได้ละเลยหน้าที่ของมัน
หากเพียงแต่เมื่อเวลาผ่านไป
มันจะเอาแรงที่ไหนเดินหากไม่มี แบตเตอร์รี่
เช่นเดียวกันกับเพื่อนของคุณ
แม้เค้าจะรักและปรารถนาดีกับคุณมากแค่ไหนก็ตาม
หากคุณเองไม่เคยใส่ใจ
หลงลืมไปว่ายังมีเค้าอยู่
ก็เปรียบเหมือนดังนาฬิกา
ที่มันไม่ได้ละทิ้งหน้าที่ของมันหรอก
หากแต่เพียงคุณเองที่ไม่เคยจะเอาใจใส่
นาฬิกาเก่าๆเดิมๆเรือนนั้นเลย
ถึงเวลาหรือยังที่คุณจะหันกลับมามอง
มองดูนาฬิกาเรือนเดิม
ไม่สายไปใช่ไหมที่คุณจะใส่ถ่านให้มันอีกครั้ง
และไขลานให้มันเดินดังเดิม
เพื่อให้นาฬิกาเรือนเดิม
กลับมาทำหน้าที่หน้าเบื่อเดิมๆ
อักสักครั้ง
รักเพื่อนๆทุกคนนนนนนนนนนน
คุณมีเพื่อนแบบไหน?
เพื่อนที่คบอยู่เป็นแบบไหน เราได้คลาสสิกฟายประเภทของเพื่อนหลักๆลองดูครับว่าคุณมีเพื่อนแบบไหน?
1. เพื่อนแท้ (Real Friends) : เรียล เฟรนด์ หรือจะเรียกว่า ออริจินอล เฟรนด์ ก็ได้ครับ เพื่อนประเภทนี้จะอยู่กับคุณไปจนวันตาย เพื่อนแบบนี้หายากครับ ยากมากๆ บางที ขุดหาทองถ้ำลิเจีย ยังหาง่ายกว่าเลย .. ฉะนั้นผมขอผ่านครับ แบบนี้ไม่มีทางมีในโลก ... แต่สำหรับไอ้ใครที่จู่ๆ มีเพื่อนมาบอกว่า "ผมเป็นเพื่อนแท้ของคุณนะ" ... ขอให้สันนิษฐานครับ (โดย เฉพาะเพศเดียวกัน) เขากำลังมองประตูหลังคุณอยู่แน่นอน ..
2. เพื่อนซี้ (Cee Friends) : เพื่อนแบบนี้ ส่วนมาก จะเป็นเพศเดียวกันครับ เป็นอะไรที่ยอดเยี่ยม จอร์จ ที่สุดแล้วครับ มีอะไรเราคุยกันได้ทุกเรื่อง ไม่เห็นแก่ตัว ไม่เอาเปรียบ ไม่เบียดเบียน ซึ่งกันและกัน ปรับทุกข์กันได้ แถมบางทีโกรธกันจนขนาดต้อง ชกกันก็มีครับ แต่สุดท้ายก็เคลียร์กันได้ ไม่หยิ่ง ไม่เรื่องมาก ไม่ขี้งอน ถือว่าเยี่ยมครับ !!! ครบทุกรสชาติ สุขทุกข์ ดีชั่ว ต้องแบบนี้ครับ เพื่อนซี้ ...
3. เพื่อนสนิท (Endorphin) : เพื่อนประเภทนี้ ส่วนใหญ่ใช้กับเพศตรงข้ามมากกว่า และที่สำคัญไปกว่านั้น คนที่บอกว่าเป็น "เพื่อนสนิท" มักที่จะใช้พูดแก้ตัวกับคนอื่น ทั้งๆ ที่ความจริงนะมันคือแฟนกันแล้ว แต่ก็ไปบอกชาวบ้านว่า เป็นแค่เพื่อนสนิท หรืออีกนัยหนึ่ง เพื่อนสนิทก็ยังเป็นคำพูดที่ใช้กันมานาน และยังคงอินเทรน ใช้กันอยู่ทุกวันนี้ เพราะมันเป็นคำพูดปฏิเสธรักแบบอ้อมๆ ละครับ ฉะนั้น ใครที่โดนแบบนี้ ใส่เกียร์ถอยหลังตอนนี้ ยังไม่สายครับ ..
4. เพื่อนร่วมงาน (Cooperative Friends) : เพื่อนร่วมงาน เป็นเพื่อนที่ทำงานอยู่ด้วยกัน เพื่อนประเภทนี้อาจจะไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่ แต่มีอะไรคุยกันได้ครับ เจอกันคุยกันเรื่องงานอย่างเดียว อาจจะมีการถามสารทุกข์สุกดิบกันบ้าง นิดๆ หน่อยๆ พอหอมปากหอมคอ แต่ส่วนมากก็จะช่วยเหลือเกื้อกูลกันครับ โดยรวมแล้วถือได้ว่าดีใช้ได้ทีเดียวครับ ...
5. เพื่อนผิวเผิน (Surface Friends) : แน่นอนครับ เพื่อนประเภทนี้ เชื่อว่าทุกคนมีเยอะมากๆ เพื่อนประเภทนี้มักจะเจอตอนช่วงโมงเร่งด่วน (Rush Hour) เช่นรีบไปเรียน รีบไปทำงาน รีบไปขึ้นรถ หรือว่า เค้าแกล้งรีบ (เพราะไม่อยากเจอคุณ) อะไรประมาณนี้ เจอกันมักจะเจออยู่ 2 คำถาม ครับว่า "ไปไหน ??" ถ้าอยู่มหาลัยก็จะถามว่า "เรียนอารายย ??" ประมาณนี้ครับ ...
6. เพื่อนรับประทาน (Eating Friends) : เพื่อนแบบนี้ ก็เป็นเพื่อนที่เวลาคุณไปไหน เค้าจะไปด้วยกับคุณเสมอไม่ว่า คุณจะชวนไปกินข้าว ชวนไปเที่ยว ชวนไปดูหนัง เขามักจะไม่ค่อยปฏิเสธคำเชิญของคุณครับ แต่เขามักจะมี คำพูดพ่วงท้ายหลังคำถามของท่านมาว่า "เลี้ยงป่าว" เสมอครับ ...
7. เพื่อนกล้วย (Banana Friends) : เพื่อนประเภทนี้เรียกได้ว่าเข้าขั้นสุดครับ นอกจากจะเป็นเพื่อนรับประทานแล้ว ยังเป็นเพื่อนที่จะคอยข่มขู่ท่านให้รู้สึกหวาดกลัว ในบางสิ่งบางอย่าง จนคุณอาจจะต้องทำสิ่งที่เค้าต้องการให้คุณทำครับ แน่นอนครับ เพื่อนแบบนี้คงจะไม่มีใคร อยากมีแน่ๆ แต่ในเมื่อถ้ามันเลี่ยงไม่ได้จริงๆ ก็คงต้องทนต่อไปละครับ ...
8. เพื่อนตาย (Dead Friends) : ก็ไปงานศพเค้าสิครับ
1. เพื่อนแท้ (Real Friends) : เรียล เฟรนด์ หรือจะเรียกว่า ออริจินอล เฟรนด์ ก็ได้ครับ เพื่อนประเภทนี้จะอยู่กับคุณไปจนวันตาย เพื่อนแบบนี้หายากครับ ยากมากๆ บางที ขุดหาทองถ้ำลิเจีย ยังหาง่ายกว่าเลย .. ฉะนั้นผมขอผ่านครับ แบบนี้ไม่มีทางมีในโลก ... แต่สำหรับไอ้ใครที่จู่ๆ มีเพื่อนมาบอกว่า "ผมเป็นเพื่อนแท้ของคุณนะ" ... ขอให้สันนิษฐานครับ (โดย เฉพาะเพศเดียวกัน) เขากำลังมองประตูหลังคุณอยู่แน่นอน ..
2. เพื่อนซี้ (Cee Friends) : เพื่อนแบบนี้ ส่วนมาก จะเป็นเพศเดียวกันครับ เป็นอะไรที่ยอดเยี่ยม จอร์จ ที่สุดแล้วครับ มีอะไรเราคุยกันได้ทุกเรื่อง ไม่เห็นแก่ตัว ไม่เอาเปรียบ ไม่เบียดเบียน ซึ่งกันและกัน ปรับทุกข์กันได้ แถมบางทีโกรธกันจนขนาดต้อง ชกกันก็มีครับ แต่สุดท้ายก็เคลียร์กันได้ ไม่หยิ่ง ไม่เรื่องมาก ไม่ขี้งอน ถือว่าเยี่ยมครับ !!! ครบทุกรสชาติ สุขทุกข์ ดีชั่ว ต้องแบบนี้ครับ เพื่อนซี้ ...
3. เพื่อนสนิท (Endorphin) : เพื่อนประเภทนี้ ส่วนใหญ่ใช้กับเพศตรงข้ามมากกว่า และที่สำคัญไปกว่านั้น คนที่บอกว่าเป็น "เพื่อนสนิท" มักที่จะใช้พูดแก้ตัวกับคนอื่น ทั้งๆ ที่ความจริงนะมันคือแฟนกันแล้ว แต่ก็ไปบอกชาวบ้านว่า เป็นแค่เพื่อนสนิท หรืออีกนัยหนึ่ง เพื่อนสนิทก็ยังเป็นคำพูดที่ใช้กันมานาน และยังคงอินเทรน ใช้กันอยู่ทุกวันนี้ เพราะมันเป็นคำพูดปฏิเสธรักแบบอ้อมๆ ละครับ ฉะนั้น ใครที่โดนแบบนี้ ใส่เกียร์ถอยหลังตอนนี้ ยังไม่สายครับ ..
4. เพื่อนร่วมงาน (Cooperative Friends) : เพื่อนร่วมงาน เป็นเพื่อนที่ทำงานอยู่ด้วยกัน เพื่อนประเภทนี้อาจจะไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่ แต่มีอะไรคุยกันได้ครับ เจอกันคุยกันเรื่องงานอย่างเดียว อาจจะมีการถามสารทุกข์สุกดิบกันบ้าง นิดๆ หน่อยๆ พอหอมปากหอมคอ แต่ส่วนมากก็จะช่วยเหลือเกื้อกูลกันครับ โดยรวมแล้วถือได้ว่าดีใช้ได้ทีเดียวครับ ...
5. เพื่อนผิวเผิน (Surface Friends) : แน่นอนครับ เพื่อนประเภทนี้ เชื่อว่าทุกคนมีเยอะมากๆ เพื่อนประเภทนี้มักจะเจอตอนช่วงโมงเร่งด่วน (Rush Hour) เช่นรีบไปเรียน รีบไปทำงาน รีบไปขึ้นรถ หรือว่า เค้าแกล้งรีบ (เพราะไม่อยากเจอคุณ) อะไรประมาณนี้ เจอกันมักจะเจออยู่ 2 คำถาม ครับว่า "ไปไหน ??" ถ้าอยู่มหาลัยก็จะถามว่า "เรียนอารายย ??" ประมาณนี้ครับ ...
6. เพื่อนรับประทาน (Eating Friends) : เพื่อนแบบนี้ ก็เป็นเพื่อนที่เวลาคุณไปไหน เค้าจะไปด้วยกับคุณเสมอไม่ว่า คุณจะชวนไปกินข้าว ชวนไปเที่ยว ชวนไปดูหนัง เขามักจะไม่ค่อยปฏิเสธคำเชิญของคุณครับ แต่เขามักจะมี คำพูดพ่วงท้ายหลังคำถามของท่านมาว่า "เลี้ยงป่าว" เสมอครับ ...
7. เพื่อนกล้วย (Banana Friends) : เพื่อนประเภทนี้เรียกได้ว่าเข้าขั้นสุดครับ นอกจากจะเป็นเพื่อนรับประทานแล้ว ยังเป็นเพื่อนที่จะคอยข่มขู่ท่านให้รู้สึกหวาดกลัว ในบางสิ่งบางอย่าง จนคุณอาจจะต้องทำสิ่งที่เค้าต้องการให้คุณทำครับ แน่นอนครับ เพื่อนแบบนี้คงจะไม่มีใคร อยากมีแน่ๆ แต่ในเมื่อถ้ามันเลี่ยงไม่ได้จริงๆ ก็คงต้องทนต่อไปละครับ ...
8. เพื่อนตาย (Dead Friends) : ก็ไปงานศพเค้าสิครับ
นิยามของคำว่าเพื่อน
นิยามของคำว่าเพื่อน ไหล่ของฉัน มันไม่ได้มีความหมายเพียงเพื่อประคองหัวฉันไว้คนเดียวเท่านั้น แต่สามารถใช้มันเพื่อให้เพื่อนไว้พิงได้ด้วย
เสื้อของฉัน ไม่ได้มีไว้ห่อหุ้มร่างกายของฉันเพียงอย่างเดียว มันพร้อมจะเป็นที่เช็ดน้ำตา และสั่งขี้มูกของเพื่อน ถ้าต้องการ
แขนของฉัน ไม่ได้มีไว้จูงหมาเดินเล่น แต่มันสามารถใช้ประคองเพื่อนเมื่อเพื่อนจะล้ม.... แต่ถ้าเพื่อนล้มลงแล้ว ฉันก็ยังมีมืออีก 1 คู่ไว้ช่วยฉุดเพื่อนขึ้นมา
ปากของฉัน ไม่ได้มีไว้เพื่อกิน และพูดพล่ามทั้งวันหรอกนะ แต่มีไว้พูดให้กำลังใจเพื่อน เมื่อถึงคราวจำเป็น
ตาของฉัน มีไว้เพียงเพื่อกระพริบขึ้นลงเสียเมื่อไหร่ ฉันเอาไว้ใช้มันมองสิ่งดีๆ ในตัวเพื่อนต่างหาก
ฟันของฉัน ก็ไม่ได้มีไว้กัดใครๆเขา แต่มีไว้เพื่อจะใช้มันประดับเหงือกทุกครั้งที่ฉันยิ้มให้เพื่อน
หูของฉันไม่ได้มีไว้เพื่อเจาะรูหูแขวนเครื่องประดับ แต่มันใช้ฟังเพื่อน เมื่อเพื่อนต้องการระบายอะไรออกมาให้ฉันฟัง
เท่าของฉัน ไม่ได้มีไว้เพื่อสะสมกลิ่น.. โอเคถึงมันจะมีบ้าง แต่ฉันจะใช้เท้าเพื่อเดินอยู่ข้างๆ เพื่อนนี่แหละ จะไม่ไปไหนไกล
สมองของฉัน อาจจะไม่ค่อยมีประโยชน์เวลาสอบนัก แต่มันจะทำงานหนักเพื่อเพื่อนต้องการความช่วยเหลือ
ส่วนพวกตับ ไต ไส้ กระเพาะ ม้าม เซี่ยงจี๊ ของฉัน .... มันมีไว้ทำหน้าที่ของมันน่ะแหละ
แต่ถ้าเพื่อนต้องการมันอย่างเร่งด่วน ฉันยินดีสละให้ (อย่างละครึ่งเท่านั้นนะ !!)
และหัวใจของฉัน ก็ไม่ได้มีไว้สูบฉีดเลือดเพียงอย่างเดียว แต่มันทำหน้าที่เก็บเพื่อนไว้ข้างในอีกด้วย
เสื้อของฉัน ไม่ได้มีไว้ห่อหุ้มร่างกายของฉันเพียงอย่างเดียว มันพร้อมจะเป็นที่เช็ดน้ำตา และสั่งขี้มูกของเพื่อน ถ้าต้องการ
แขนของฉัน ไม่ได้มีไว้จูงหมาเดินเล่น แต่มันสามารถใช้ประคองเพื่อนเมื่อเพื่อนจะล้ม.... แต่ถ้าเพื่อนล้มลงแล้ว ฉันก็ยังมีมืออีก 1 คู่ไว้ช่วยฉุดเพื่อนขึ้นมา
ปากของฉัน ไม่ได้มีไว้เพื่อกิน และพูดพล่ามทั้งวันหรอกนะ แต่มีไว้พูดให้กำลังใจเพื่อน เมื่อถึงคราวจำเป็น
ตาของฉัน มีไว้เพียงเพื่อกระพริบขึ้นลงเสียเมื่อไหร่ ฉันเอาไว้ใช้มันมองสิ่งดีๆ ในตัวเพื่อนต่างหาก
ฟันของฉัน ก็ไม่ได้มีไว้กัดใครๆเขา แต่มีไว้เพื่อจะใช้มันประดับเหงือกทุกครั้งที่ฉันยิ้มให้เพื่อน
หูของฉันไม่ได้มีไว้เพื่อเจาะรูหูแขวนเครื่องประดับ แต่มันใช้ฟังเพื่อน เมื่อเพื่อนต้องการระบายอะไรออกมาให้ฉันฟัง
เท่าของฉัน ไม่ได้มีไว้เพื่อสะสมกลิ่น.. โอเคถึงมันจะมีบ้าง แต่ฉันจะใช้เท้าเพื่อเดินอยู่ข้างๆ เพื่อนนี่แหละ จะไม่ไปไหนไกล
สมองของฉัน อาจจะไม่ค่อยมีประโยชน์เวลาสอบนัก แต่มันจะทำงานหนักเพื่อเพื่อนต้องการความช่วยเหลือ
ส่วนพวกตับ ไต ไส้ กระเพาะ ม้าม เซี่ยงจี๊ ของฉัน .... มันมีไว้ทำหน้าที่ของมันน่ะแหละ
แต่ถ้าเพื่อนต้องการมันอย่างเร่งด่วน ฉันยินดีสละให้ (อย่างละครึ่งเท่านั้นนะ !!)
และหัวใจของฉัน ก็ไม่ได้มีไว้สูบฉีดเลือดเพียงอย่างเดียว แต่มันทำหน้าที่เก็บเพื่อนไว้ข้างในอีกด้วย
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)